بهتره که نپرسی علتش رو    چون که خودت ندادی فرصتش رو

بهتر این نامه آخر باشه    فکر کنم این واسه ما بهتر باشه

من واسه اون کسی که دوست ندارم    نمی تونم شاخه ی گل بیارم

بین تو اون روزا کلی فرقه    تو اسمونت پر رعد و برقه

نه مهربونی نه واسم می خندی    هر دری رو می زنم می بندی

کو اون همه شعر عاشقونه    کی بود بهم می گفت سلام بهونه

نه نه صحبت از سلام بهونه ای نیست    پرنده اینجاست ولی دونه ای نیست

خواستی بگی میشه تو دام بیفتم     بعدش بگی دیدی بهت نگفتم

اون کسی که دم می زد از حسادت    میدونم اگه بمیرم نمی یاد عیادت

پشیمونی گرچه نداره سودی    خوب شد فهمیدم که بدی بزودی

جواب بدی ندی دیگه تمومه    نمی دونم جواب واسه کدومه

نامهامو از بس جواب ندادی    جواب بدی شاید بشه زیادی

اما یادت باشه که این آدما    کم نبودن پیشم ولی کن شما

جدایی هر غمش هزارتا بخشه    دل می سوزنه مثل آذرخشه

من هرچی دوست دارم تمام شه نامه    دلم می یاد بازم می ده ادامه

دیگه تموم شد اون همه غم و رنج    وقت قرارو شوق ساعت پنج